Στο περιεχόμενο
Ταξίδι.
Προσφορές
Ταξιδιωτικό περιοδικό στα ελληνικάΟκτώβριος 2026
Πόρτο, Πορτογαλία

Ένθετα · Πόρτο · 2′ ανάγνωση

Το Πόρτο ανεβαίνει σκαλί σκαλί.

Πλακάκια, ποτάμι και κελάρια με κρασί που περιμένει δεκαετίες.

Ταξίδι · Editorial

Μια πόλη σε κλίση

Το Πόρτο δεν είναι επίπεδο σε κανένα σημείο. Ανεβαίνεις από το ποτάμι σε στενά σκαλιά, ανάμεσα σε σπίτια που ακουμπούν το ένα στο άλλο, με ρούχα απλωμένα από παράθυρο σε παράθυρο. Τα πόδια θα σε πονέσουν. Αλλά κάθε ανηφόρα τελειώνει σε μια θέα — κεραμίδια, καμπαναριά, το Douro να γυαλίζει από κάτω — και ξαφνικά όλα αξίζουν.

«Κάθε ανηφόρα στο Πόρτο τελειώνει σε μια θέα που την αξίζει.»

Ribeira

Τα σπίτια στοιβάζονται στην όχθη του Douro σαν χρωματιστά κουτιά. Το πρωί είναι ήσυχα: ψαράδες, ηλικιωμένοι στα παγκάκια, γλάροι. Το βράδυ γεμίζουν τραπέζια με σαρδέλες στα κάρβουνα και κανάτες vinho verde, ενώ κάποιος παίζει κιθάρα στην προκυμαία. Είναι η τουριστική καρδιά της πόλης, αλλά διατηρεί ακόμα κάτι από τη γειτονιά που ήταν.

Η απέναντι όχθη

Πέρνα τη γέφυρα Dom Luís I με τα πόδια, στο πάνω επίπεδο, εκεί όπου περνά και το μετρό. Η θέα είναι από τις πιο εντυπωσιακές της Ευρώπης. Στη Vila Nova de Gaia σε περιμένουν τα κελάρια του port, όπου το κρασί ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια για χρόνια. Κλείσε μια επίσκεψη με γευσιγνωσία· θα μάθεις τη διαφορά ανάμεσα σε ruby και tawny.

Azulejos

Κοίτα ψηλά: σταθμοί, εκκλησίες και προσόψεις ντυμένες με μπλε και λευκά πλακάκια. Στον σιδηροδρομικό σταθμό São Bento, χιλιάδες azulejos αφηγούνται μάχες και σκηνές από την ιστορία της Πορτογαλίας. Η εκκλησία Capela das Almas είναι ολόκληρη ένα κεραμικό εικονογραφημένο βιβλίο. Η πόλη διηγείται την ιστορία της πάνω στους τοίχους.

Francesinha και βροχή

Το Πόρτο έχει συχνά βροχή, και η απάντηση της πόλης είναι η francesinha: ένα τεράστιο σάντουιτς με κρέατα, λιωμένο τυρί και σάλτσα μπίρας, συχνά με ένα αυγό από πάνω. Δεν είναι ελαφρύ, ούτε προσπαθεί να είναι. Μοιράσου το, παράγγειλε μια μπίρα και άφησε τη βροχή να πέφτει έξω από το τζάμι.

Το ηλιοβασίλεμα στη Foz

Πάρε το παλιό τραμ κατά μήκος του ποταμού μέχρι τη Foz, εκεί όπου το Douro συναντά τον Ατλαντικό. Τα κύματα σκάνε στους φάρους, οι ντόπιοι κάνουν τζόκινγκ στην προκυμαία, και ο ήλιος βυθίζεται στον ωκεανό. Μετά από μέρες σε ανηφόρες και στενά, είναι η καλύτερη ανταμοιβή: χώρος, αέρας και ένας ορίζοντας που δεν τελειώνει.

Διάβασε επίσης